ClipLingo
ออกเสียงระดับ B1

🔆 การลงเสียงหนัก (word stress)

which syllable to stress in a word

Word stress คือการ "ลงน้ำหนัก" ที่พยางค์ใดพยางค์หนึ่งในคำ โดยพยางค์ที่ลงเสียงหนักต้องออกให้ ดังขึ้น ยาวขึ้น และเสียงสูงขึ้น ส่วนพยางค์ที่ไม่เน้นให้พูดสั้นเบาและมักกลายเป็นเสียง "เออะ" (schwa) เบา ๆ — เปิดปากกว้างและลากเสียงเฉพาะพยางค์ที่เน้น แล้วรีบผ่อนพยางค์อื่นให้เร็วและเบาลง คนไทยมักพลาดเพราะภาษาไทยออกทุกพยางค์ "เท่ากันและชัดเท่ากัน" จึงเผลอลงเสียงหนักทุกพยางค์หรือเน้นผิดที่ ทำให้ฝรั่งฟังแล้วงงว่าหมายถึงคำไหน วิธีฝึกคือเคาะโต๊ะแรง 1 ทีตรงพยางค์ที่เน้น และเคาะเบาตรงพยางค์ที่เหลือ

คู่คำเสียงใกล้กัน (Minimal Pairs)

REcordเร้ค-เคิด (เน้นพยางค์แรก = คำนาม "บันทึก")vsreCORDริ-คอร์ด (เน้นพยางค์หลัง = กริยา "บันทึก")

PREsentเพร้ส-เซินท์ (เน้นแรก = ของขวัญ/ปัจจุบัน)vspreSENTพริ-เซ้นท์ (เน้นหลัง = มอบ/นำเสนอ)

OBjectอ๊อบ-เจิคท์ (เน้นแรก = สิ่งของ)vsobJECTเอิบ-เจ๊คท์ (เน้นหลัง = คัดค้าน)

PROgressพร้อ-เกรส (เน้นแรก = ความก้าวหน้า)vsproGRESSเพรอะ-เกร๊ส (เน้นหลัง = ก้าวหน้า/คืบหน้า)

PERmitเพ้อร์-มิท (เน้นแรก = ใบอนุญาต)vsperMITเพอะ-มิ๊ท (เน้นหลัง = อนุญาต)

ฝึกเรื่องนี้ต่อในแอป ClipLingo

ทำแบบทดสอบ เก็บคำศัพท์เข้าคลังส่วนตัว ทบทวนด้วยแฟลชการ์ด และติดตามความก้าวหน้าของคุณ

ออกเสียงเรื่องอื่นๆ